Hãy nhập câu hỏi của bạn vào đây, nếu là tài khoản VIP, bạn sẽ được ưu tiên trả lời.
a,gọt giũa
b, đỏ chói
c, hiền hòa
a, cưa : cắt
b, bự : to
c, cần cù : chăm chỉ
mình ko biết có đúng ko nếu sai thì thôi
1. quốc ca, quốc kì, quốc hiệu, Tổ quốc
2. Đặt câu
- Mảnh đất quê hương đầy nắng và gió đã nuôi dưỡng tâm hồn tôi khoáng đạt, trẻ trung.
- Hè nào tôi cũng háo hức được về thăm quê mẹ.
- Những người con xa xứ luôn mang trong tim dáng hình quê cha đất tổ.
- Nơi chôn rau cắt rốn là nơi không thể nào quên.
3. a. quê cha đất tổ
b. non sông gấm vóc
4. Phần vần của các từ lần lượt là:
Trạng nguyên: ang - uyên
Nguyễn Hiền: uyên - iên
Khoa thi: oa-i
làng Mộ Trạch: ang-ô-ach
huyện Bình Giang: uyên-inh-ang
ĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉ...
a, Quê hương tôi có dòng sông đỏ nặng phù sa quanh co uấn lượn tưới tiêu ruộng lúa vườn cây.
b, Nam Định là nơi chôn rau cắt rốn của tôi.
c, Cho dù chúng ta có rời xa quê hương, chúng ta vẫn hướng lòng mình nhớ về nơi quê cha đất tổ.
d, Dù đi đâu chúng ta đều nhớ về nơi chôn rau cắt rốn của mình.
a) Quê hương: Quê hương em ở thành phố Hồ Chí Minh – một thành phố sầm uất và náo nhiệt.
b) Quê mẹ: Quê mẹ em ở Bạc Liêu.
c) Quê cha đất tổ: Cho dù đi đâu, về đâu chúng ta cũng phải nhớ về quê cha, đất tổ.
d) Nơi chôn rau cắt rốn: Cha tôi luôn ao ước được thêm một lần về thăm nơi chôn rau cắt rốn của mình.
"Quê hương là chùm khế ngọt
Cho con trèo hái mỗi ngày
Quê hương là đường đi học
Con về rợp bướm vàng bay"
Mỗi một chúng ta, ai cũng có quê hương của mình cả. Quê hương là chùm khế ngọt... Mẹ về nón lá nghiêng che...”. Nơi để lại những kỉ niệm đẹp nhất của cuộc đời. Dẫu có phải đi xa, bao giờ người ta cũng nhớ về quê cha đất tổ.
Em lớn lên ở vùng chiêm trũng, nơi có cánh đồng thẳng cánh cò bay. Và có lẽ cánh đồng lúa quê em luôn có sức hấp dẫn kéo những người đi xa nghĩ về nơi chôn nhau cắt rốn của mình. Những buổi sáng mùa xuân ra đứng ở đầu làng mà nhìn cánh đồng lúa thì thích thú biết bao! Gió xuân nhẹ thối, sóng nhấp nhô từng đợt, từng đợt đuổi nhau ra mãi xa. Một đàn cò trắng dang rộng đôi cánh bay qua nổi bật trên nền trời xanh thẳm. Nhất là những buổi bà con nông dân đi làm cỏ, cánh đồng rộn lên bao câu ca tiếng hát với những người thanh niên nam nữ. Từng đàn bướm đủ màu sắc sặc sỡ như đùa giỡn với thảm lúa xanh.
Vào những ngày mùa lúa chiêm đang chín rộ, nếu ai đứng ở xa nhìn lại sẽ thấy một biển vàng mênh mông chói lọi. Rải rác khắp cánh đồng là cảnh bà con nông dân đang gặt lúa, nón trắng nhấp nhô. Chiều đến khi gió nồm thổi nhẹ, lúa khẽ lay động rì rào như đang thầm thì tâm sự với nhau. Những buổi chiều thu, làn sương phủ trên cánh đồng, trông xa như một màn khói loãng, trắng nhờ nhờ.
Sáng ra, màn sương tan đi để lại những giọt sương long lanh trên lá lúa. Đến khi mặt trời lên sưởi ấm cánh đồng, những tia nắng rọi vào hạt sương, tưởng như muôn vàn hạt ngọc li ti, ánh lên những tia sáng muôn màu muôn vẻ trông rất đẹp. Ở xóm em, có những anh chị đi xa, lần nào về thăm quê cũng ra thăm ngắm cánh đồng. Họ say sưa nhìn ngắm những con chim sẻ đi kiếm ăn bay là là trên đồng lúa. Thỉnh thoảng nó đậu hẳn xuống rồi lại bay vút lên trời xanh ríu rít gọi nhau.
Em yêu mến cánh đồng làng em, yêu mến quê hương em. Nơi đây, em đã sinh ra và lớn lên trên cõi đời này. Giờ đây, vùng chiêm trũng này đã có những cậu “trâu sắt” băng băng chạy ngang cánh đồng. Điện cao thế bừng sáng xóm làng. Cuộc sống đang tràn đầy trên con đường hạnh phúc.
Bài 5: Đặt câu với 3 cặp từ trái nghĩa ở BT1
- Cặp từ thật thà - gian dối
Ông bà ta xưa nay dạy con cháu phải thật thà, không được gian dối.
- Cặp từ hoà bình - chiến tranh
Việt Nam là một nước yêu chuộng hoà bình, ghét chiến tranh.
- Cặp từ thuận lợi - bất lợi
Do thời tiết thuận lợi nên vụ lúa năm nay không bị bất lợi.
* Câu ko được hay, xin lỗi ạ *
giúp mk làm bài 5 nha!
THANKS!
Bài 1: Trong mỗi nhóm từ dưới đây, từ nào không cùng nhóm với các từ còn lại?
a) Tổ tiên, tổ quốc, đất nước, giang sơn, sông núi, nước nhà, non sông, nước non, non nước.
b) Quê hương, quê quán, quê cha đất tổ, quê hương bản quán, quê mùa, quê hương xứ sở, nơi chôn rau cắt rốn.
Bài 2: Chọn từ ngữ thích hợp nhất trong các từ sau để điền vào chỗ trống: im lìm, vắng lặng, yên tĩnh.
Cảnh vật trưa hè ở đây yeen tĩnh, cây cối đứng im lìm, không gian vắng lặng, không một tiếng động nhỏ.
Bài 3:Chọn từ ngữ thích hợp trong ngoặc đơn để hoàn chỉnh từng câu dưới đây:
a) Câu văn cần được (đẽo, gọt, gọt giũa, vót, bào) cho trong sáng và súc tích
b) Trên sân trường, mấy cây phượng vĩ nở hoa (đỏ au, đỏ bừng, đỏ đắn, đỏ hoe, đỏ gay, đỏ chói, đỏ quạch, đỏ tía, đỏ ửng).
c) Dòng sông chảy rất (hiền hoà, hiền lành, hiền từ, hiền hậu) giữa hai bờ xanh mướt lúa ngô.
Bài 4: Tìm từ trái nghĩa với mỗi từ sau:
thật thà, giỏi giang, cứng cỏi, hiền lành, nhỏ bé, nông cạn, sáng sủa, thuận lợi, vui vẻ, cao thượng, cẩn thận, siêng năng, nhanh nhảu, đoàn kết, hoà bình
Mẫu: thật thà - gian dối; giỏi giang - yếu kém, cứng cỏi - mềm nhũn, hiền lành - ác độc, nhỏ bé - to lớn, nông cạn - sâu sắc, sáng sủa - tối tăm, thuận lợi - bất lợi, vui vẻ - buồn bã, cao thượng - tầm thường, cẩn thận - ẩu đả, siêng năng - lười nhác, nhanh nhảu - chậm chạp, đoàn kết - chia rẽ, hoà bình - chiến tranh.
Bài 5: Đặt câu với 3 cặp từ trái nghĩa ở BT1
* Xin lỗi, mình ko hiểu đề bài lắm, bạn xem lại nhé! *
Bài 6:Với mỗi từ gạch chân dưới đây, hãy tìm một từ trái nghĩa:
a) Già: - Quả già - -Người già - Cân già
Quả già - quả non, người già - người trẻ, cân già - cân thiếu
b) Chạy: - Người chạy - Ôtô chạy - Đồng hồ chạy
Chạy - dừng, người chạy - người dừng, ô tô chạy - ô tô dừng, đồng hồ chạy - đồng hồ dừng
c) Chín: - Lúa chín - Thịt luộc chín - Suy nghĩ chín chắn
Chín - sống ( đối với thức ăn) - xanh, xanh lè (đối với đặc điểm như quả,....) , lúc chín - lúa non, thịt luộc chín - thịt luộc sống, suy nghĩ chín chắn - suy nghĩ nông nổi
Mẫu: a, Quả non
sửa câu 5 chút nha BT1=bài tập 1
hay mà^^